"Torebka-Broszka-Bransoletka" - Letnia Rozdawajka

Dawno juz nie obdarowalam kogos prezentem, przyszedl wiec czas

na rozdawajke !

Poniewaz zrobilam kilka nowych torebek, mam mnostwo broszek

i bransoletek, zrobilam wiec komplet:

"Torebka-Broszka-Bransoletka"

Zasady jak zwykle te same,z jedna mala roznica...

Podoba mi sie bardzo slowna zabawa: jesli .... to ....

np. jesli czekolada, to slodycz i kazda nastepna osoba dodaje swoje,

skojarzone slowo...

Banerek:

do wklejenia...

komentarz ze "slowem" prosze zostawic....

Losowanie bedzie w dniu 15 Wrzesnia !

Slowo. ktorym pragne zaczac zabawe jest :

"Zaufanie "

Zapraszam wszystkich bardzo serdecznie do zabawy

i sle moc pozdrowien i buziakow !!!

X O X O 

Artystyczny przerywnik ...

Odlozylam na moment pisanie wspomnien, by zebrac mysli,

by wrocily fragmenty opowiesci mojej Babci i Mamy, rozproszone 

po zakamarkach mojej pamieci... 

Wroce do wspomnien w nastepnym poscie, a dzisiaj pragne sie z Wami

podzielic owocami mojej tworczej weny z ostatnich kilku

tygodni. Wzielo mnie na torebki i malowanie...

Pierwsza torebka jest zrobiona z juty, wzmocniona sztywnikiem,na przodzie

wydrukowany szyld kafejki, zaczerpniety z internetu, ozdobiona 

jest materialem z bawelny i z tego tez materialu jest podszewka.

 Druga jest rowniez z juty, falbanki i podszewka z bawelny...

Ta jest dziergana na drutach, z wloczki z kulkami, co stworzylo

dosc ciekawy wzor, ozdobny guzik pochodzi od

zdolnej Gosi M , w srodku wylozona jest jutowym materialem dla

jej usztywnienia, zapinana, jak wszytkie moje torebki, na 

magnetyczny zatrzask...

A ta zrobilam dla mojej Corki Karoliny, wydrukowalam zdjecie

Jej kotkow i wkomponowalam w calosc, tworzac torebke na plaze, 

lub letnie popoludniowe wyjscie z kolezankami...

 

Na koniec trzy moje obrazy

" Zgubione Pioro "," Blysk Swiatla " i " Odplynac w Dal "

Mam nadzieje, ze ten post zastanie Was w dobrym zdrowiu,

zadowoleniu i szczesciu osobistym, czego Wam wszystkim

zycze z glebi mojego serca !

Usciski cieplutkie !

X O X O 

"POZEGNANIE Z TARNOPOLEM" - c.d. Zycie Babci Karoliny

Wiele lez wycisnal Babci wyjazd z Tarnopola.

Zegnana byla serdecznie i z zalem, pozostawila po sobie cieply slad

w pamieci mieszkancow Hrabiostwa, sluzba ustawila sie rzedem ,kobiety machaly

chusteczkami i ocieraly lzy, mezczyzni przyciskali kapelusze do serca z glowa 

pochylona w wyrazie szacunku...

Harabina Horodyska wreczyla Babci sakiewke z piecioma "krugerandami"

( monety z czystego zlota dawniej nazywane rowniez "swinkami")

i list, ktory Babcia zachowala na cale zycie, konczacy sie slowami:

" Niech Ci Bog wynagrodzi, Karolinko , czego w pieniadzach nie sposob wynagrodzic..."

Na Dworzec kolejowy w Tarnowie wyszedl po Babcie

mezczyzna, obcy jeszcze, ktory mial sie stac towarzyszem Jej zycia

na dlugie lata, z ktorym miala dzielic smutki i radosci...

Babci planem bylo wychowac Emilke i na tym konczyla sie Babci wiedza

o malzenskim zyciu i jego obowiazkach ( pamietajmy, ze babcia chciala zostac zakonnica ).

Przyszedl rok 1916, a wraz z nim Pierwsza Wojna Swiatowa.

Nie wiadomo dokladnie jak i dlaczego, Babcia wraz z Dziadkiem i mala Emilka

zostali wysiedleni do Czech. Mieszkali u Czeszki, ktora w miare swoich

mozliwosci zajela sie wysiedlencami , ale Jej samej tez ciezko bylo...

Trudno bylo o zywnosc, wiec kiedy udalo sie ja zdobyc, Babcia

oddawala swoje porcje Emilce i Mezowi, nie wiedzac, ze jest

brzemienna z pierwszym dzieckiem.

Totez , kiedy maly Stasio sie urodzil, nie mial niestety wiekszych szans 

na przezycie. Zmarl na obczyznie, pochowany w malenkiej mogilce,

zostawiajac za soba zlamane serce Babci i niekonczace sie lzy...

Powrot na ziemie ojczysta nastapil w 1918 roku i w tymze roku

urodzil sie Tadeusz, Tym razem Babcia wiedziala i zadbala o szczesliwe

narodziny, Tadeusz wiec urodzil sie duzy i zdrowy,swoim rozmiarem przynoszac

zagrozenie dla Babci zycia. Mawiala Babcia pozniej, ze " tylko cudem Boskim 

udalo sie lekarzowi ocalic Babci zycie."

Dwa lata pozniej, w 1920 roku, przyszla na swiat  Maria.

Emilia rosla, pomoca byla wielka dla Babci i zycie uplywalo na zwyklych , codziennych troskach i radosciach.

Spedzala Babcia wiele czasu w kosciele, modlila sie duzo, a kiedy pytano, dlaczego

tak dlugo sie modli, odpowiadala: " Modlitwa koi moja dusze..."

Zycie nie szczedzilo Babci trudnosci, ktore musiala pokonywac sama,

bowiem w Dziadku Edwardzie nie znalazla wielkiej podpory.

Dziadek urodzil sie jako najmlodzszy z trzech braci.

Ojciec Szczepan byl Dyrektorem fabryki nalezacej do Ksiecia Sanguszki.

Mieszkali w jednym z dworkow Ks.Sanguszki, podarowanym 

Szczepanowi na dozywotne zamieszkanie.

W dworku byla sluzba, kucharz, parobek do koni i dziewczyna do krow, dzieci zawozone byly bryczka do szkoly, a na Swieta Bozego Narodzenia przyjezdzal Ksiadz po koledzie,

i po wielu latach ten sam Ksiadz zjawil sie u mojej Mamy w naszym domu...

Rozmawiajac z Rodzicami o dawnych czasach machnal reka 

i powiedzial: " Ech ! Dzisiejsza koleda...U Pani Dzadka na Rudach to byla koleda !!!"

Na " Rudy ", (bo tak nazywal sie Dworek ) zjezdzala sie cala elita

tarnowskich prawnikow,ludzi sztuki,lekarzy, odbywaly sie bale,kojarzyly sie malzenstwa i  w tej  beztroskiej atmosferze wyrastal Dziadek Edward, nie przygotowany do trudow zycia i ich pokonywania.

Babcia bardzo byla lubiana przez Tescia. Pomagal jej w czym mogl, miala zapewnione

swieze mleko dla dzieci i inne przywileje Dworku.

c.d.n. 

Ciocia Emilia, trzyma na reku mojego Brata

Posylam wam radosci, usmiechy,buziaki i wiele serdecznosci !

X O X O

"Zycie Babci Karoliny" - Wspomnienia Rodzinne

Babcia Karolina, (mojej Mamy Mama) urodzila sie w 1888 roku, w Krakowie.

Ciezkie to ponoc byly czasy i wychowaniem malej Karolinki zajely sie

Zakonnice , ktore prowadzily Dom dla dziewczynek w Tarnopolu.

Wyrastala Babcia w duchu bogobojnosci, silnej wiary w Boga 

i przeswiadczeniu, ze Jej celem zyciowym bedzie sluzyc Jemu jako Siostra Zakonna.

Niestety, owczesne czasy nie pozwalaly dziewczetom bez posagu ( i to pokaznego )

dostac sie do Zakonu, totez rozczarowana Babcia pogodzila sie z losem 

i postanowila sluzyc Bogu nie wdziewajac habitu, a w swieckim odzieniu,

oddajac cale swoje serce modlitwie i pomocy innym.

Kontaktu z Rodzicami nie miala , ( powod owiany jest tajemnica rodzinna ) totez , 

kiedy zblizaly sie Babci 18 - te urodziny ( termin opuszczenia Domu ) 

i przyszlosc Babci rysowala sie raczej niepewnie, Bacia zarliwie modlila sie na Rozancu

do Matki Bozej  o blogoslawienstwo i opieke...

Modlitwy zostaly wysluchane.

Pewnego niedzielnego popoludnia przed Dom zajechal powoz z hrabiostwa.

Hrabina Horodyska poszukiwala mlodej panny do towarzystwa dla

Mamy swojej , Hrabiny Natalii Horodyskiej.

I tak oto zycie Babci weszlo na nowy tor, jeden rozdzial zostal zamkniety,

otworzyl sie nowy, wymodlony, prawdziwy cud.

Zycie w hrabstwie Horodyskich bylo mile, ciche i bardzo wygodne.

Babci obowiazkiem na poczatku bylo towarzyszyc Starszej Pani, czytac ,pomoc sie ubrac,uczesac...Wedlug opowiadan Babci, Starsza Pani byla osoba przemila,

nad wyraz uprzejma i sympatyczna, totez Babcia byla szczesliwa,

co wyrazala w codziennych modlitwach i marzyla, by tak juz zostalo,

by zycie nie przynosilo juz wiecej zadnych zmian i niespodzianek.

Z czasem Babcia awansowala na pozycje "zarzadzajacej mieniem domowym",

Miala w swoim posiadaniu klucze do srebrnej zastawy stolowej, ktora musiala policzyc po kazdym przyjeciu, klucz do piwnic z wysokiej klasy winem i wszelkimi trunkami,

po kazdej biesiadzie sluzba dostawala od Babci butelke dobrego wina 

za dobrze wypelniona sluzbe i w zamian Babcia otrzymywala lojalnosc i oddanie.

Miala Babcia swoja filozofie zyciowa i szybko nauczyla sie dyplomacji 

w stosunku do ludzi.

Zycie w Tarnopolu toczylo sie leniwie, sielankowo, przegradzane czasem 

wyjazdami z Mloda Hrabina do Lwowa, na zakupy nowych sukien 

i modnych kapeluszy.

Pewnego dnia przyszlo do Babci zawiadomienie, ze zmarla Jej kuzynka Julia,

z data pogrzebu, na ktory Babcia chciala pojechac, jako, ze Julia 

byla jedna jedyna krewna, z ktora Babcia utrzymywala kontakt.

Tak wiec zjawila sie Babcia na krakowskim dworcu kolejowym, 

z trudnoscia wielka wyszla z pociagu, bowiem kapelusz  najnowszej mody,

 zakupiony na te okazje, nie miescil sie w waskich drzwiach wagonu...

Na pogrzebie Babcia dowiedziala sie, ze Julia, mloda matka 3 - letniej

Emilii, zmarla na zapalenie pluc. Byla na balu i rozgrzana tancem

napila sie zimnej wody , ponoc to bylo przyczyna bezposrednia zapalenia pluc.

Miekkie serce Babci rwalo sie do tej malej kruszyny, ktora zostala bez matki

w tak mlodym wieku, totez kiedy w tydzien pozniej przyszedl list do Babci 

od mlodego wdowca z oswiadczynami, Babcia nie mogla odmowic,

planujac, ze bedzie matkowac malej Emilii i ze w taki wlasnie sposob

moze wypelnic sluzbe Boza...

cdn...

Jedyne zdjecie mojej Babci Karoliny ze swoja Matka

Posylam moc goracych pozdrowien !

X O X O