Jesien.........

...Mowiles, wlosy masz jak kasztany i kasztanowy masz oczu blask

I tak nam bylo dobrze, Kochany, wsrod zlotych lisci,nocy i gwiazd...

Gdy wiatr kasztany otrzasal gradem,mowiles do mnie,sciszajac glos;

Odjezdzam dzisiaj, lecz tam gdzie jade, zabiore z soba te letnia noc...

Kochany,Kochany, leca z drzewa jak dawniej kasztany,

wprost pod stopy par zakochanych, jak rudy leca grad...

Jak w  noc,gdy w alejce,rudy kasztan Ci dalam i serce,

A Tys rzekl mi trzy  slowa, nic wiecej, ze kochasz mnie i wiatr.

Juz trzecia jesien park nasz wyzlaca,kasztany leca z drzew trzeci raz,

A Twoja milosc do mnie nie wraca,choc tyle blyszczy lisci...i gwiazd...

I tylko rudy kasztan mi zostal, maly talizman szczesliwych dni...

I ta jesienna piosenka prosta, ktora wiatr moze zanuci Ci ....

Jesien.........czas na refleksje,na odpoczynek i przygotowania na 

nowy sezon...

Niech ta jesien bedzie dla nas wszystkich Zlota,ciepla i  zdrowa !

Czego Wam goraco zycze !

A na koniec proponuje jeszcze elegancka opaske na glowe

Slowami Poety

...I STAND, WHERE I HAVE STOOD BEFORE

THE SAME ROOF IS ABOVE ME,

BUT THEY, WHO WERE, ARE HERE NO MORE,

FOR ME TO LOVE.

I LISTEN, AND I SEEM TO HEAR

A FAVORITE VOICE TO GREET ME,

BUT YET I KNOW THAT NONE ARE NEAR,

SAVE STRANGER FORMS, TO MEET ME.

I'LL SIT ME DOWN, FOR I HAVE NOT

SAT HERE SINCE FIRST I STARTED

TO RUN LIFES' RACE - AND ON THIS SPOT

WILL MUSE OF THE DEPARTED...

THEN I WAS YOUNG AND ON MY BROW

THE RAYS OF HOPE WERE SHINING,

BUT TIME HATH THERE HIS IMPRINT NOW

THAT TELLS OF LIFE'S DECLINING.

ONE LAST, LAST LOOK - MY OLD, OLD HOME!

ONE MEMORY MORE OF CHILDHOOD!

I'LL NOT FORGET WHERE'ER I ROAM,

THIS HOMESTAD AND THE WILD-WOOD.

EXERPT FROM "THE HOMESTAD VISIT"

BY  JOHN S.ADAMS, 1855

...Sa takie chwile...

...Sa takie chwile,gdy sie nie smie badac

Swej wlasnej duszy, bo sie czlowiek leknie,

Ze ani jednej nie znajdzie w niej struny

Co potracona , jeszcze czysto dzwieknie.

Potrzeba tylko jednego spojrzenia,

Pelnymi wielkiej milosci oczyma,

By zwiazac w akord wszystkie struny duszy...

Potrzeba jednych oczu...,lecz ich nie ma.

Sciskam i pozdrawiam serdecznie wszystkich odwiedzajacych

moj blog !

Dziekuje za przemile komentarze i prosze o jeszcze :))

"Przyjaciolce"

" Przyjaciolce "

Czemu-m Cie dawniej nie znal,dobra przyjaciolko,

Ktora przyjsc ku mnie pragniesz z wiosna i jaskolka

W dom pusty,jak przez dlugi czas moje zrenice?

Doszla Cie wiesc,zem swoich komnat okiennice

Zamknal i skryl swoj smutek w ciemnosci glebiny,

Znienawidziwszy swego ogrodu jasminy,

Bzy i roze,iz tchnely wciaz w woni zawrotnej,

Jak wowczas,kiedym nie byl posrod nich samotny.

Czemu-m wpierw nie znal Ciebie,ktora pod ma strzeche

Usmiech niesiesz , a w moja samotnosc pocieche?...

Kiedy w progi me wstapisz,chwastami zielone,

I ujrzysz wszystkie okna szczelnie zaslonione,

Za ktorymi  smutnego mnie snisz z bladym czolem:

Znajdziesz me drzwi otwarte bo ich nie zamknalem.

Gdyz patrze przez nie, w zmierzchu szarego zamieszce

Na roze porzucone, wiednace na sciezce,

Roze, co spadly wowczas, od mych bolow krwawsze,

Z warkoczy odchodzacej ode mnie na zawsze...

                                                                                                 Leopold Staff

Wincenty Pol

Coraz ciszej - wrzesien! wrzesien!

Slonce rzuca blask z ukosa,

I dzien krotszy,chlodna rosa -

Ha i jesien - polska jesien!

O! jesieni zlota nasza !

Tys jak darow Bozych czasza,

Dziwnie madra,pelna czesci

I kojacej pelna tresci...

W pozegnanie graja lasy

Barw tysiacem,pelnych krasy;

Wiosna laki tu sie tecza,

Starodrzewne lasy wiencza

Miedzia,zlotem i rubinem,

I szmaragdem i bursztynem,

Na jesieni swiat sie mieni

I w dobrane gra kolory,

Pajeczyny srebrem dziany,

Jak kobierzec roznowzory

Na dzien wielki rozeslany.

Nie moglam sie oprzec pokusie poslania jeszcze jednego,

jesiennego wiersza...

M.Pawlikowska-Jasnorzewska

...WESOLY,WYSOKI,SZEROKI,

NIEULEKLY MARYNARZU SILACZU...

WYLOWILES MNIE Z MEGO PLACZU,

JAK SYRENE Z GORZKIEJ ZATOKI...

Juz prawie koncze " lekcje " szycia poduszki pudelkowej

i niedlugo zamieszcze post...

Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie !

Rozstanie

...Jesien ma zapach rozstania,

Slowo "zegnaj" czai sie za oknem...

Otacza mnie swiatlem szarym,

By pustka mogla znalezc droge.

Pustka czeka na moment,by objac

we wladanie me serce...raz jeszcze,

Podarowac mi sny i marzenia,

Odpedzic leki zlowieszcze...

Jak przyjaciel, otoczy mnie cisza,

Bol i gorycz zmieni na wspomnienia.

Czas przeplynie...Serce zyska wiare...

Pamiec nie pomni imienia...

Ten wiersz jak i to serduszko na zdjeciu jest moim "dzielem"

I obydwa dedykuje mojej "Milej Przyjaciolce z Polski",

w podziece za listy i kontakt z Polska,ktory zyskalam

dzieki Niej...

I kazdej z Was zycze serdecznie spotkania z Przyjacielem...



" LIST "

...Ktos list dostal,

Komus serce bije.

Idzie czytac pod kwitnace jablonie.

Czyta...Chwyta sie reka za szyje

I dno traci...

I w powietrzu tonie...

                                                             M.Pawlikowska-Jasnorzewska

" Pejzaz "

Na krawedzi gory,posrod ziol i trawy,

W wyblaklym kapeluszu i koszuli w krate,

Schylony przy sztaludze i plotnie jaskrawym,

Kresli portret natury sam Mistrz poznym latem.

Szybkim ruchem pedzla miesza swieze farby,

Z obfitej palety kladzie miekko plamy,

Na plaszczyznie plotna komponujac barwy,

Zapisuje obraz polnym wiatrem gnany.

Rzad drewnianych zagrod,pobielane sciany,

Otwarte okiennice,ogrod pelen kwiecia,

Cien rzucany przez rosle lipy i kasztany,

Oslania stare ganki z zeszlego stulecia.

Za linia oplotkow kolysza sie sady,

Rajskie jablka kusza,grusze,ciemne sliwy,

Obwieszone maliny,porzeczek kaskady,

Zapelnia winem usta spragnione...cierpliwym.

Z za ciemnej sciany lasu wyplynely chmury,

Na blekitnym niebie klebia sie,pecznieja,

Uniesione wiatrem wznosza sie do gory,

Opadaja lekko,kolysza sie, chwieja.

Swiezy zapach lasu,ziemi i owocow,

Pomieszany z oddechem kwiatow wybujalych,

Niesiony pedem wiatru do nagrzanych klosow,

Wsiaka w fale zboza,nurza sie w nim caly.

Mistrz patrzy z uwaga na fakture plotna,

Pedzel juz utrwala krzyz na drog rozstaju,

Kamienista droga,spekana,pokutna,

Wije sie na granicy cieplego blejtramu.

Jeszcze ptaki szybujace w letnim kontredansie,

Dzwiek sygnaturki z pobliskiej kaplicy,

Utrwalony pejzaz, jak ten na fajansie,

Stal sie wiernym zapisem bliskiej okolicy.....

                                                                                          Stanislaw Sadkowski

"Sen o Tobie "

..." Chociaz w pokoju tak cieplo i cicho,

to jest mi dziwnie czegos brak...

Zda sie, ze wszystko juz sie przesnilo,

ze krople deszczu to tesknoty znak.

Po parapecie bembnia krople dzdzu

i plyna smutne i gorzkie jak lzy...

Cicha kolysanka tula mnie do snu

i wiem, ze wkrotce przysnisz mi sie Ty. "...

Wiersz ten napisala Pani Bobola, koleznka mojej Mamy z czsow gimnazjalnych, (1946-47), pisala te wiersze w szkole...

O Urszuli Kochanowskiej

..." Gdy po smierci wstapilam w Niebiosow pustkowie,

Bog dlugo patrzal na mnie i glaskal po glowie;

Zbliz sie droga Urszulo, podladasz jak zywa,

zrobie dla Cie co zechcesz, bys byla szczesliwa.

Zrob tak Boze-szepnelam- by w Nieb Twoich krasie,

wszystko bylo tak samo, jak tam w Czarnolasie-

i umilklam zlekniona i oczy unosze,

by zbadac czy sie gniewa, ze go o to prosze...

Usmiechnal sie i skinal i wnet z Bozej Laski

stanal dom...kubek w kubek jak nasz Czarnolaski;

i sprzety i donice rozkwitlego ziela

podobne, ze az oczom straszno od wesela ! -

i rzekl: Oto sa sprzety, a oto donice,

tylko patrzec, jak przyjda stesknieni Rodzice,

A ja gdy gwiazdy do snu poukladam w niebie

nieraz do drzwi zapukam , by odwiedzic Ciebie...

i odszedl.

Wiec ja krzatam sie jak moge,

nakladam do stolu, omiatam podloge,

i w suknie najrozowsza cialo swe oblekam,

i sen wieczny odpedzam, i czuwam, i czekam...

Patrze, swit jasna poswiata zloci sie na scianie,

Gdy wtem slychac kroki i do drzwi pukanie!

Wiec zrywam sie i biegne...wiatr po niebie dzwoni...

serce w piersi zamiera!...Nie, To Bog, nie Oni...